La dernière semaine

Afgelopen woensdag is onze (voorlopig) laatste week op Les Gonies ingegaan. Aankomende woensdag zitten we in het vliegtuig terug naar Nederland. En dat geeft een dubbel gevoel. Het is een fijn vooruitzicht dat we onze kinderen, ouders, familie en vrienden weer zien. Maar het voelt ook jammer dat we hier weg gaan en de herfst niet meemaken, het ‘na-het-seizoen’ gevoel niet gaan ervaren. Er is nog zoveel wat ik hier zou willen doen, zou willen zien, zou willen ervaren. En hoe gaan we het vinden om weer terug te zijn in ons Nederlandse leven??

Gelukkig hebben we hier genoeg andere dingen om ons denken mee te voeden 😉

De afgelopen weken waren pittig. Naast de dagelijkse bezigheden voeren we de afgelopen 3 weken bijna dagelijks gesprekken over hoe nu verder. Gesprekken tussen Marcel en mij, gesprekken tussen ons vieren, gesprekken met diverse specialisten. De intentie om samen verder te gaan is zeker, maar dat is dan ook meteen het makkelijkste gedeelte. Was al het andere ook maar zo makkelijk, zucht… De Franse wet- en regelgeving zit anders in elkaar, de zakelijke constructies zijn anders, en dan is de taal ook nog zo’n ‘dingetje’. 

We hebben inmiddels een drietal gesprekken met ‘instanties’ gehad en de 4e staat gepland. Diverse constructies uitgewerkt, doorgestreept, opnieuw uitgetekend, weer doorgekrast en weer opnieuw uitgetekend. Met iedere vraag die we beantwoord krijgen, ploppen er weer nieuwe vragen op. 

Langzaamaan beginnen de contouren duidelijk te worden. Maar of het een GO wordt, dat weten we nog niet. We hebben onze droom en blijven doorstappen.

Oh ja, ondertussen hebben we ook ons huis in de verkoop gezet. Marcel is tussen alle werkzaamheden door ‘even’ naar Nederland gevlogen om het huis foto-klaar te maken. Alle andere zaken hebben we van hieruit geregeld. Ook al waren we al aan het toegroeien naar het idee om ons huis te verkopen (het idee van verkoop speelde al vanaf vorig jaar), het wanneer was toen nog niet helder. Ons huis, waar we zo’n 17 jaar heerlijk hebben gewoond, waar onze kinderen zijn opgegroeid, waar we veel gezellige momenten hebben gehad. Het is best slikken, en toch mag het door naar volgende bewoners.

Kortom de rollercoaster waar we begin mei zijn ingestapt stopt voorlopig nog niet. 

Het is fijn om in al die heftigheid onze, inmiddels gewone, taken te hebben. Het houdt ons in het hier en nu. Want het afwassen, bed afhalen en weer opmaken, stofzuigen, dweilen, zwembad schoonmaken, de planten water geven en aandacht voor de gasten, het is er allemaal nog. En okee.. omdat we inmiddels in het naseizoen zitten wordt het ruimschoots afgewisseld met koffie drinken, lunchen, borrelen, nog meer eten en drinken, wandelen en spelletjes. Dus voor als je het je afvraagt…, ja, we genieten nog steeds van wat we doen! 

Het vakantieseizoen zit er bijna op. Er staat nog 1 caravan op de camping en er komt er nog 1 bij de komende week. De laatste gasten in de gîtes hebben we net uitgezwaaid, de tenten zijn afgebroken, de bedden opgeruimd, de dekbedden en kussens gewassen. Alles zit weer netjes in zakken en gaat de schuur in, wachtend op het nieuwe seizoen volgend jaar. 

We zijn onze zomer hier begonnen met de verjaardag van Marcel en sluiten deze hier af met die van mij. Inclusief polonaise en champagne J Wij hebben voor een avond de keuken overgenomen van Mirella en haar en Ton een ‘koekje-van-eigen-deeg’ gegeven. Terwijl zij aanschoven in het restaurant om de laatste avond van een aantal speciale gasten mee te beleven, was Marcel de kok en mocht ik ze bedienen. Best spannend, maar bovenal super bijzonder om te doen (en dat onderwijl de oven het even begaf omdat het gas op was, mocht de pret niet drukken). En waar wij onze aandacht hadden gericht op hun een fijne beleving geven, hadden zij aandacht voor mijn verjaardag. Dus bij het uitserveren van het dessert werd ik verrast met een polonaise en champagne. 

De laatste paar nachten slapen wij weer tussen steen, kunnen we alvast weer wennen ;-). Vanaf oktober gaat onze aandacht voorlopig weer naar onze werkzaamheden in Nederland. 

2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *