Cinq semaines spéciales

5 weken zijn we nu terug in Nederland, het lijkt al veel langer geleden en als je denkt dat ons leven weer in rustig vaarwater zit….. mis gedacht. De rollercoaster waar we in mei zijn ingestapt raast op volle toeren verder. 

Toen we begin oktober terugkwamen, wisten we dat ons huis niet zo lang ons thuis meer zou zijn. We kwamen thuis met de kennis dat ons huis verkocht was. Vandaag over 5 weken is de overdracht geweest en hebben wij de sleutels van ons fijne gezinshuis overgedragen aan een jong stel dat er hopelijk met net zoveel plezier woont. 

Nu kan ik natuurlijk het hele proces en al onze belevenissen uittypen, maar ik snap ook wel dat er maar één ding belangrijk is om te lezen; welke beslissing hebben wij genomen?

Voor alle nieuwsgierigen onder jullie….;-)
Vanaf medio december zijn Ton en Mirella niet de enige bewoners meer op les Gonies. 
We gaan naar Frankrijk! 

Na een paar heftige weken hebben wij de keuze gemaakt om de stap te zetten. Een eerstvolgende stap. Is het hele pad al geplaveid? Nee. Er zijn nog veel puzzelstukken die gelegd gaan worden. Puzzelstukken die we het best kunnen onderzoeken en leggen als we dit in Frankrijk doen, samen met Ton en Mirella. We voelen enorm veel vertrouwen, dus deze eerstvolgende stap is voldoende. De rest is voor het daarna volgende passende moment. 

Ondertussen vullen wij onze dagen met mensen bijpraten, uitzoeken, opruimen en inpakken (pffff, wat een spullen verzameld een mens in 17 jaar zeg). Langzaamaan verandert het huis in een pakhuis van dozen. En er zijn natuurlijk nog de reguliere werk-activiteiten. Kortom, ons leven is niet saai, we genieten van alles (okee bijna alles) wat we beleven en hebben er zin in!